رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان با تأکید بر اهمیت دیپلماسی خویشاوندی بهعنوان یکی از نوینترین رویکردهای توسعه فرهنگی در روابط بینالملل، این مفهوم را ضرورتی راهبردی برای تقویت همگرایی، اعتماد متقابل و گسترش همکاریهای پایدار میان ملتهای حوزه تمدنی ایران و افغانستان دانست.
دکتر سید روح الله حسینی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان در سمینار دیپلماسی خویشاوندی با طرح موضوع
دیپلماسی خویشاوندی؛ از همزبانی تا همسرنوشتی در گستره تمدنی ایران و افغانستان اعلام کرد:
دیپلماسی خویشاوندی؛ ضرورتی راهبردی برای تقویت همگرایی در حوزه تمدنی ایران و افغانستان است.
دکتر حسینی در باب اهمیت دیپلماسی خویشاوندی در حوزه تمدنی ایران و افغانستان اظهار داشت: دیپلماسی خویشاوندی یکی از نوینترین رویکردهای توسعه فرهنگی در روابط بینالملل است که بر پیوندهای تاریخی، فرهنگی، زبانی، دینی و تمدنی میان ملتها تکیه دارد.
در حوزه تمدنی ایران و افغانستان، این نوع دیپلماسی از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا ایران و افغانستان در قلب یک گستره فرهنگی و تمدنی قرار دارد که قرنها با ملتهای پیرامون خود در اشتراکات عمیق انسانی و فرهنگی زیسته است.
رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان با اشاره به ضرورت تقویت سرمایه اجتماعی فرامرزی افزود: پیوندهای خویشاوندی میان ملتهای حوزه تمدنی ایران، از جمله ایران، افغانستان، تاجیکستان و بخشهایی از آسیای مرکزی، قفقاز و شبهقاره، سرمایهای ارزشمند برای ایجاد اعتماد متقابل و گسترش همکاریهای پایدار است. اعتماد برخاسته از اشتراکات فرهنگی، بسیاری از موانع سیاسی را کاهش میدهد.
ایشان در رابطه با تحکیم هویت مشترک تمدنی گفت: دیپلماسی خویشاوندی به بازشناسی میراث مشترک کمک میکند؛ میراثی که در زبان فارسی، ادبیات، عرفان، هنر، معماری، آیینها و ارزشهای اخلاقی متجلی شده است. این هویت مشترک میتواند زمینهساز همگرایی منطقهای و تقویت احساس تعلق به یک حوزه تمدنی واحد است.
بی تردید حوزه تمدنی ایران و افغانستان از ظرفیتهای کمنظیری چون آثار حکیم ابوالقاسم فردوسی، مولانا جلالالدین بلخی، سعدی شیرازی و خواجه حافظ شیرازی انصاری، سنایی غزنوی و … برخوردارند که میتوانند به عنوان ابزارهای مؤثر دیپلماسی فرهنگی عمل کنند.
ایشان به لزوم کاهش تنشها و سوءتفاهمهای سیاسی گریزی زد و گفت: اشتراکات خویشاوندی و فرهنگی، زمینه گفتوگو و تفاهم را فراهم میآورد. ملتهایی که خود را اعضای یک خانواده تمدنی میدانند، آمادگی بیشتری برای حل اختلافات از طریق گفتوگو و همکاری دارند.
وی در مقام مقابله با گسستهای هویتی اعلان کرد: در عصر جهانیشدن و رقابت روایتهای هویتی، دیپلماسی خویشاوندی میتواند مانع از فراموشی ریشههای مشترک شود و در برابر پروژههای هویتزدایی و تاریخزدایی نقش مؤثری ایفا کند.
دکتر سیدروح الله حسینی در زمینه توسعه همکاریهای علمی، فرهنگی و اقتصادی اظهار داشت: وقتی ملتها احساس نزدیکی فرهنگی داشته باشند، بستر برای تبادلات دانشگاهی، گردشگری، همکاریهای رسانهای، نشر کتاب، ترجمه آثار و حتی مناسبات اقتصادی و تجاری نیز تقویت میشود.
رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان با اشاره به فرمایشات اخیر مقام معظم رهبری در زمینه تحقق مفهوم از همزبانی تا همسرنوشتی گفت: زبان مشترک تنها ابزار ارتباط نیست؛ بلکه بستری برای شکلگیری سرنوشت مشترک است. دیپلماسی خویشاوندی میتواند ملتهای حوزه تمدنی ایران را از سطح اشتراکات فرهنگی به سطح همکاریهای راهبردی و آیندهساز است.
