مجید مرتضایی، سرمربی ایرانی تیم ملی فوتسال افغانستان، پیش از آغاز جام ملتهای ۲۰۲۶ اعلام کرده بود که قصد دارد از نیمکت این تیم جدا شود. هرچند هنوز بهطور رسمی خبر جدایی او اعلام نشده است، اما با پایان قراردادش، فوتسال افغانستان در آستانه یک تصمیم سرنوشتساز قرار دارد؛ تصمیمی که میراثی بزرگ از دوران حضور مرتضایی را به همراه دارد.
پایان همکاری مجید مرتضایی با تیم ملی فوتسال افغانستان، تنها یک تغییر فنی نیست؛ بلکه نقطهای مهم در تاریخ ورزشی این کشور محسوب میشود. مربی ایرانی که از اوایل سال ۱۴۰۱ (۲۰۲۲) هدایت فوتسال افغانستان را برعهده گرفت، در سه دوره حضور خود توانست دستاوردهایی رقم بزند که برای همیشه در حافظه ورزشی مردم این کشور باقی خواهد ماند.
دوره نخست؛ آغاز راه با کمبود زمان
مرتضایی در نخستین دوره حضورش، تنها دو ماه پیش از آغاز مسابقات راهیابی به جام ملتهای آسیا ۲۰۲۲ بهعنوان سرمربی انتخاب شد. محدودیت زمانی و شرایط آمادهسازی باعث شد افغانستان نتواند به جام ملتها صعود کند. با این حال، این تجربه نخستین گام برای شکلگیری تیمی بود که بعدها به یکی از شگفتیسازان فوتسال آسیا و جهان تبدیل شد.
دوره دوم؛ صعود تاریخی به جام ملتها و جام جهانی
در سال ۲۰۲۴، تیم ملی افغانستان تحت هدایت مرتضایی توانست مقتدرانه به جام ملتهای آسیا صعود کند و برای نخستین بار در تاریخ، حضور در جام جهانی فوتسال را تجربه کند. این موفقیت، افغانستان را به یکی از تیمهای شگفتیساز مطرح در سطح بینالمللی بدل کرد. در جام جهانی، تیم ملی با کسب یک پیروزی ارزشمند از مرحله گروهی عبور کرد و تا یکچهارم نهایی پیش رفت؛ دستاوردی که شادی و غرور ملی را برای مردم افغانستان به همراه داشت.
دوره سوم؛ درخشش در جام ملتهای ۲۰۲۶
در سومین دوره حضور مرتضایی، افغانستان بار دیگر به جام ملتهای آسیا صعود کرد و این بار تا مرحله یکچهارم نهایی پیش رفت. در مرحله گروهی، تیم ملی نمایش فوقالعادهای برابر مالزی و عربستان داشت و با دو پیروزی قاطع توانست نگاهها را به خود جلب کند. هرچند در ادامه برابر قدرتهای بزرگی چون ایران و ژاپن شکست خورد، اما عملکرد تیم نشان داد که فوتسال افغانستان به سطحی رسیده است که میتواند با بزرگان آسیا رقابت کند.
نایبقهرمانی کافا و تجربههای بینالمللی
یکی دیگر از افتخارات دوران مرتضایی، کسب نایبقهرمانی در مسابقات کافا بود؛ عنوانی که جایگاه افغانستان را در منطقه تثبیت کرد. همچنین تیم ملی در دوران او توانست در بازیهای رسمی و دوستانه با تیمهای بزرگی چون برزیل، پرتغال، آرژانتین، مراکش و ایران روبهرو شود؛ تجربهای که سطح آمادگی و اعتمادبهنفس بازیکنان را به شکل چشمگیری ارتقا داد.
ارتقای جایگاه جهانی
از دیگر میراثهای ارزشمند مرتضایی، ارتقای رتبه افغانستان در ردهبندی جهانی فوتسال بود. تیم ملی از جایگاه ۹۰ جهان به جمع ۲۸ تیم برتر دنیا رسید؛ جهشی بزرگ که نشاندهنده رشد و پیشرفت فوتسال افغانستان در سطح بینالمللی است.
تجربه پیشین و مسیر حرفهای
مرتضایی پیش از حضور در تیم ملی افغانستان، تجربه مربیگری در سطح ملی نداشت و بیشتر در تیمهای باشگاهی ایران از جمله فرشآرا مشهد فعالیت کرده بود. اما حضور او در افغانستان نقطه عطفی در مسیر حرفهایاش شد؛ جایی که توانست با تیمی نوظهور به افتخاراتی بزرگ دست یابد و نام خود را بهعنوان مربیای قابل احترام و صاحبنام در عرصه بینالمللی مطرح کند.
معرفی نسل تازهای از ستارهها
مرتضایی در کنار موفقیتهای تیمی، نقش مهمی در معرفی و پرورش استعدادهای جدید فوتسال افغانستان داشت. بازیکنانی چون رضا حسینپور، مهران غلامی، محمد مرادی، عباس حیدری و سید مرتضی حسینی در دوران او به فوتسال ملی معرفی شدند و امروز بهعنوان چهرههای آیندهدار این رشته شناخته میشوند.
میراثی ماندگار
اگرچه هر مربی روزی میآید و روزی میرود، اما آنچه ماندگار میشود، نحوه رفتن است. مرتضایی پیش از جام ملتهای ۲۰۲۶ اعلام کرده بود که قصد دارد از تیم ملی افغانستان جدا شود؛ تصمیمی که با پایان قراردادش احتمال زیاد رسمیت مییابد. او سال گذشته ۱۷ دلو/بهمنماه برای یک سال دیگر قراردادش را با تیم ملی افغانستان تمدید کرده بود. مرتضایی در میان مردم افغانستان بهعنوان مربیای متین، محترم و خوشنام شناخته میشود؛ مردی که شادیهای بزرگی به مردم هدیه داد و نامش در تاریخ ورزش این کشور ثبت شد.
آینده نیمکت افغانستان
اکنون با پایان قرارداد او، فدراسیون فوتبال افغانستان در آستانه تصمیمی سرنوشتساز قرار دارد. انتخاب سرمربی جدید برای تیم ملی فوتسال، نهتنها آینده این رشته را تعیین خواهد کرد، بلکه میتواند مسیر پیشرفت فوتسال افغانستان در آسیا و جهان را مشخص کند. مسابقات کافا در کمتر از دو ماه آینده و مقدماتی جام ملتهای آسیا و جام جهانی در سنبله/شهریورماه، اهمیت این انتخاب را دوچندان کرده است.
مجید مرتضایی با کارنامهای درخشان و میراثی ماندگار، فوتسال افغانستان را به جایگاهی رساند که پیش از او تصورش دشوار بود. هرچند هنوز جدایی او بهطور رسمی اعلام نشده است، اما مردم افغانستان همواره از او بهعنوان یک ایرانیِ خوب یاد خواهند کرد و برای ادامه مسیر حرفهایاش آرزوی موفقیت دارند.
