سازمان ملل متحد در واکنش به بازگشت بیش از ۲.۸ میلیون شهروند افغانستانی از کشورهای همسایه در سال ۲۰۲۵، پروژه جامعی را با عنوان «راهحلهای پایدار» برای حمایت از آنان به اجرا گذاشته است. این پروژه که با رهبری برنامه انکشافی سازمان ملل متحد (UNDP) و با مشارکت هشت نهاد دیگر این سازمان و با حمایت مالی صندوق امانی ویژه افغانستان (STFA) پیادهسازی میشود، بر ارائه آموزشهای فنی و حرفهای و تجهیز بازگشتکنندگان به ابزار کاری ضروری متمرکز است.
هدف اصلی، تسهیل ورود این افراد به بازار کار و کمک به ایجاد معیشت پایدار برای آنان در شرایطی است که افغانستان با پیامدهای بحران اقتصادی، نرخ بالای بیکاری و عواقب فجایع طبیعی دستوپنجه نرم میکند.
بخش عمدهای از بازگشتکنندگان که به صورت اجباری یا داوطلبانه از ایران و پاکستان بازمیگردند، فاقد سرپناه مطمئن، شغل پایدار و پسانداز کافی هستند و توانایی تأمین نیازهای اولیه خانواده خود را ندارند.
در پاسخ به این چالش، پروژه راهحلهای پایدار دورههای آموزشی مهارتهای فنی مورد تقاضای بازار، از جمله ترمیم موبایل، نصب و تعمیر سیستمهای انرژی خورشیدی و سایر حرفههای درآمدزا را ارائه میدهد.
پس از اتمام دورههای آموزشی، بستههای ابزار و وسایل کاری لازم در اختیار فارغالتحصیلان قرار میگیرد تا بتوانند کسبوکارهای کوچک خود را راهاندازی کنند.
نهادهای بینالمللی هشدار دادهاند که این موج گسترده بازگشت، فشار عظیمی بر خدمات عمومی و منابع محدود محلی وارد کرده و بدون سرمایهگذاری فوری در زمینه آموزش، ایجاد اشتغال و حمایت معیشتی، فرآیند ادغام پایدار این جمعیت با شکست مواجه خواهد شد.
