ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان و از چهرههای نزدیک به هبتالله آخندزاده، در سخنرانی در یک مدرسه جهادی در ولایت پکتیا، بر لزوم اطاعت مطلق از رهبر طالبان تأکید کرد. او با هشدار درباره خطرات نافرمانی، صراحتاً اعلام کرد که در نظام اسلامی تنها یک امیر وجود دارد و همه —به ویژه جوانان و نیروهای طالبان— باید بدون چونوچرا از او اطاعت کنند. ندیم بیان داشت که «امیران بیشتر» سبب فساد و ناکامی نظام خواهد شد و از اعضا خواست اگر دستور رفتن به سنگر، حوزه یا قولاردو (پادگان) صادر شد، فوراً پیروی کنند.
او در پایان از آنان خواست برای دفاع از نظام، با جان و مال آماده باشند. این سخنان در حالی مطرح میشود که هواداران حقانی گاهی از لقب «خلیفه» برای او استفاده میکنند، در حالی که در ادبیات رسمی طالبان، هبتالله آخندزاده با عنوان «امیرالمومنین» خوانده میشود که حاکی از اقتدار مطلق دینی و سیاسی است.
در مقابل، سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان، در سخنانی جداگانه در ولایت خوست، مستقیماً از رویههای حاکمیتی موجود انتقاد کرد. او از «حکومت ترس و ارعاب» و برخورد تحقیرآمیز با مردم ابراز ناخرسندی کرد و گفت: «ما که خود در گذشته از طرف امپراتوران دنیا محکوم شده بودیم، اکنون تحمل و برداشت نداریم و مردم را محکوم و ذلیل میسازیم.» حقانی با توصیه به تغییر این رفتار، گفت باید با مردم چنان برخورد کرد که عداوتها از بین برود.
این اظهارات ادامهدهنده تنش لفظی پیشین بین این دو وزیر است؛ درگیری قبلی آنان در ماه قوس ۱۴۰۳ زمانی آشکار شد که ندیم در سخنرانیای با الفاظ رکیک، منتقدان را «دشمن خدا و مرتد» خواند، اما حقانی در پاسخ، استفاده از کلمات تند و طرد مردم را نادرست دانست و گفت اگر مردم به فساد گرایند، دلیل اصلی آن «تنگنظری و ضعف» مسئولان است. این تقابل اخیر، شکاف در دیدگاههای رهبری طالبان درباره شیوه حکمرانی، ادب سیاسی و مدیریت اختلافنظر را برجسته میسازد.
