پژوهش یک نهاد سویدزرلندی موسوم به «سمال آرم سروی» نشان میدهد که سلاحهای باقی مانده از نیروهای شوروی پیشین و ناتو همچنان به طور غیر رسمی در افغانستان قابل دسترس هستند.
در پژوهش این نهاد آمده است که اختلافات داخلی در درون طالبان و همچنین شبکههای شخصی فرماندهان، مسیرهای غیررسمیای را برای دستیابی به سلاح فراهم میکنند.
به گفته این نهاد، این چالشها منجر به تفاوتهای قابلتوجهی در شیوههای اداره از یک ولایت به ولایت دیگر شدهاند که بستگی به نفوذ فرماندهان محلی و رابطه آنها با مقامات مرکزی دارد.
هرچند در گزارش پژوهشی این نهاد آمده است که بیش از سه سال پس از تسلط طالبان و تصرف انبارهای تسلیحاتی، آنان اداره خود را بر فرماندهان افزایش داده و دسترسی غیرنظامیان و کسبوکارهای خصوصی به سلاح را محدود کردهاند.
